Vejprty, to małe 2,5 tysięczne miasteczko położone tuż przy granicy z Niemcami. Poniżej pozwoliłem sobie wkleić krótki, zarys historii piwowarstwa w tymże miasteczku.
Stary browar w Vejprtach istniał od 1607 do 1948 roku. Prawo do warzenia piwa nadał wówczas cesarz Rudolf II. Miasto posiadało tylko jeden browar, który warzył od dwóch do trzech wsadów rocznie. Jeśli browar nie warzył, różni właściciele domów mogli go wypożyczać na własny użytek i do sprzedaży piwa. W 1840 roku warzeniem piwa zajęło się stowarzyszenie piwowarskie. Ostatecznie zbudowano zupełnie nowy browar, który oddano do użytku w 1869 roku. Jednak piwo z Vejprt przez długi czas było słabej jakości, dlatego importowano je z innych miejsc, takich jak Přísečnice, Klášterec, Chomutov, Vernéřov, Libočany i oczywiście z bardziej odległego Pilzna. Mimo to browar osiągnął wydajność 13 701 hektolitrów w 1919 roku i 16 950 hektolitrów w 1920 roku. Koniec browaru nastąpił w 1947 roku, kiedy ówczesny zarząd ONV Vejprty podjął decyzję o jego zamknięciu. Browar został zburzony w 1948 roku.
Obecnie po ponad siedemdziesięciu latach za sprawą dwóch pasjonatów dobrego piwa warzenie piwa powróciło do Vejprty.
Oldřich Těhník i Martin Hippmann są sprawcami całego yego, zamieszania,. Nas na miejscu powitał Martin, górnik pracujący po drugiej stronie granicy i przyznać muszę, że gaduła z niego straszny
Na prawdę, mega fajny i pozytywnie myślący człowiek. Po krótce opowiedział nam historię swojego browaru.
Najpierw było marzenie i pomysł, potem dużo czytania i szukania w mądrych książkach, na portalach społecznościowych i u znajomych, którzy coś o warzeniu wiedzieli. Zrobiliśmy też kurs w Pradze. Twierdziliśmy, że skoro kiedyś był tu browar, więc czemu nie powrócić do tradycji warzenia piwa? Cóż, jak postanowili, tak zrobili.
Browar, to zaadoptowane pomieszczenie pod tarasem domu prywatnego. 300 litrowa warzelnia, to taka wędrowniczka. Zaczynała w browarze Bizon (koło Pilzna).
Po czym zwiedziła jeszcze parę browarów i wylądowała tu. Do tego jedna 600 litrowa spilka wciśnięta we wnękę. Tanki są trzy i pochodzą z zamkniętego browaru Skalický Budulínek. Warzą niespełna rok, a już stwierdzili, że browar jest za mały, bo zapotrzebowanie na ich piwo ciągle rośnie.
Jeździmy po okolicznych festynach, plus sprzedaż na miejscu, a bywa, że i ludzie chcą piwo na wesele, a my nie mamy jak tego zrobić, żalił się Martin. Myślę, że szybko aparatura się powiększy. Warzą tylko piwa dolnej fermentacji, a do tej pory były to: Havíř, Ober Steiger, Blech Hammer i Kahan.
Niestety i tu lanego piwa na miejscu brak. Natomiast dwoma pierwszymi pozycjami po prostu zostaliśmy obdarowani. Martin absolutnie odmówił przyjęcia gotówki. Jesteście gośćmi i to z daleka, więc tak ma być, po czym wręczył nam cztery litrowe flaszki
Piwa spróbowane zaraz po dotarciu do kolejnej naszej bazy i z czystym sumieniem stwierdzam, że były zajesmaczneJasne to mistrzostwo, a i ciemniaczek niczego sobie. Cóż, szkoda, że nie udało się spróbować lanego, ale zaproszenie od Martina na kolejną wizytę już mamy, więc kto wie...
Stary browar w Vejprtach istniał od 1607 do 1948 roku. Prawo do warzenia piwa nadał wówczas cesarz Rudolf II. Miasto posiadało tylko jeden browar, który warzył od dwóch do trzech wsadów rocznie. Jeśli browar nie warzył, różni właściciele domów mogli go wypożyczać na własny użytek i do sprzedaży piwa. W 1840 roku warzeniem piwa zajęło się stowarzyszenie piwowarskie. Ostatecznie zbudowano zupełnie nowy browar, który oddano do użytku w 1869 roku. Jednak piwo z Vejprt przez długi czas było słabej jakości, dlatego importowano je z innych miejsc, takich jak Přísečnice, Klášterec, Chomutov, Vernéřov, Libočany i oczywiście z bardziej odległego Pilzna. Mimo to browar osiągnął wydajność 13 701 hektolitrów w 1919 roku i 16 950 hektolitrów w 1920 roku. Koniec browaru nastąpił w 1947 roku, kiedy ówczesny zarząd ONV Vejprty podjął decyzję o jego zamknięciu. Browar został zburzony w 1948 roku.
Obecnie po ponad siedemdziesięciu latach za sprawą dwóch pasjonatów dobrego piwa warzenie piwa powróciło do Vejprty.
Oldřich Těhník i Martin Hippmann są sprawcami całego yego, zamieszania,. Nas na miejscu powitał Martin, górnik pracujący po drugiej stronie granicy i przyznać muszę, że gaduła z niego straszny
Na prawdę, mega fajny i pozytywnie myślący człowiek. Po krótce opowiedział nam historię swojego browaru.
Najpierw było marzenie i pomysł, potem dużo czytania i szukania w mądrych książkach, na portalach społecznościowych i u znajomych, którzy coś o warzeniu wiedzieli. Zrobiliśmy też kurs w Pradze. Twierdziliśmy, że skoro kiedyś był tu browar, więc czemu nie powrócić do tradycji warzenia piwa? Cóż, jak postanowili, tak zrobili.
Browar, to zaadoptowane pomieszczenie pod tarasem domu prywatnego. 300 litrowa warzelnia, to taka wędrowniczka. Zaczynała w browarze Bizon (koło Pilzna).
Po czym zwiedziła jeszcze parę browarów i wylądowała tu. Do tego jedna 600 litrowa spilka wciśnięta we wnękę. Tanki są trzy i pochodzą z zamkniętego browaru Skalický Budulínek. Warzą niespełna rok, a już stwierdzili, że browar jest za mały, bo zapotrzebowanie na ich piwo ciągle rośnie.
Jeździmy po okolicznych festynach, plus sprzedaż na miejscu, a bywa, że i ludzie chcą piwo na wesele, a my nie mamy jak tego zrobić, żalił się Martin. Myślę, że szybko aparatura się powiększy
. Warzą tylko piwa dolnej fermentacji, a do tej pory były to: Havíř, Ober Steiger, Blech Hammer i Kahan.Niestety i tu lanego piwa na miejscu brak. Natomiast dwoma pierwszymi pozycjami po prostu zostaliśmy obdarowani
. Martin absolutnie odmówił przyjęcia gotówki. Jesteście gośćmi i to z daleka, więc tak ma być, po czym wręczył nam cztery litrowe flaszkiPiwa spróbowane zaraz po dotarciu do kolejnej naszej bazy i z czystym sumieniem stwierdzam, że były zajesmaczne
Jasne to mistrzostwo, a i ciemniaczek niczego sobie. Cóż, szkoda, że nie udało się spróbować lanego, ale zaproszenie od Martina na kolejną wizytę już mamy, więc kto wie...
Attached Files
Comment