Oberdorla to duża wieś chwaląca się historią sięgającą 5 wieku. Słynęła z młynów wykorzystujących bijące tu krasowe źródła, browar mieści się w jednym z nich. Stoi przy Bahnhofstraße, jednak pamiątek po kolei pozostał w miejscowości tylko bardzo ładnie utrzymany budynek dworca, tory rozebrano gdy przestał funkcjonować kamieniołom. Tak więc należy wysiąść z pociągu z miasteczku Mühlhausen/Thüringen i dojechać tu kilkanaście minut autobusem.
Browar i restauracja mieszczą się 150 m od ścisłego centrum miejscowości, nad zasilanym wspomnianymi wcześniej źródłami potokiem Wilder Graben. Młyn funkcjonował tu do 1995 roku (co przypominają połówki kół wkomponowane w kamienne ogrodzenie), potem budynki oczekiwały lepszych czasów, które nastały w 2011 roku gdy nowi właściciele rozpoczęli remont, w 2015 uruchamiając również browar. Nad potokiem utworzono spory ogródek z altaną i dodatkowym barem w namiocie w kształcie beczki. Składane stoły i ławy pod parasolami są również na tarasie przed wejściem do restauracji.
Wnętrze przyjemne, dość tradycyjne w jasnożółto-seledynowych barwach ścian i bieli sufitu. Pod oknami długie ławy z miękkimi siedziskami przy mniejszych kwadratowych i większych prostokątnych stołach z litego drewna, z ich drugiej strony są krzesła z taką samą tapicerką. Na środku sali okrągłe stoły z jasnymi drewnianymi blatami. Nieduży (mogą zasiąść przy nim 4 osoby) drewniany bar od strony sali wypełniony jest płaskimi kamiennymi łubkami zapewne z miejscowego kamieniołomu. Rurowa miedziana kolumna ma 7 nalewaków. Oświetlenie zapewniają zwisające na długich kablach okrągłe lampy z błyszczącej blachy, oraz sufitowe reflektory.
Zaraz przy wejściu możemy podziwiać mieniącą się wypolerowaną miedzią warzelnię Kaspar Schulz o max wybiciu zaledwie 300 l, jednak jak powiedział nam pan piwowar zazwyczaj jest to 250 l. By zobaczyć resztę sprzętu wyszliśmy na zewnątrz i przez podwórze do garażu na poziomie -1. W wąskim pomieszczeniu znajduje się 5 tanków leżakowych po 600 l każdy, jeden tankofermentor z przeznaczeniem na pszenicę i 3 małe pękate zbiorniki na pojedyńcze warki piw specjalnych. Kadź otwartej fermentacji znajduje się w piwnicy obok. Cała reszta sprzętu jest również z Bambergu - czyli Kaspar Schulz.
Browar odwiedziliśmy 24.06.2026, tego dnia na kranach były 4 piwa:
- Pils 11,6°Blg. Słomkowo-żółte, mętne, piana poszarpana, dość szybko opada zostając plamami na szkle. Slaby aromat drożdżowo-owocowy. Nieciekawie w smaku, wodnistość, kwaskowa nuta, słabiutka goryczka, brak słodowości. Nieudane piwo. 3/5€ za 0,5/ 0,3 l.
- Weizen 12°. Złotej barwy, mętne, piana taka jak w Pilsie. Aromat owocowo-wytrawny, słodowość leciutka. W smaku dominuje mocno dojrzała żółta mirabelka z goryczkowym posmakiem, banan tylko w domyśle. W dalszym tle ciasteczkowa nuta. Piwo da się spokojnie wypić, ale w ciemno raczej nie powiedział bym, że to pszenica. 3/5 €.
- Märzen 12°. Barwa miedziana, lekkie zmętnienie, piana na 3 cm, dość równomierna. W zapachu czuć karmelową nutę ciemnego słodu. Jednak w smaku jej nie ma, pojawia się wytrawność ale słodowego ciała niewiele, jak na Märzen zbyt wodniste. Niezbyt udane piwo. 3/5 €.
- Maibock 14°. Złota barwa niewiele ciemniejsze niż Weizen, mocno mętne, piana nierównomierna. Aromat wyraźnie słodowy z jakąś ziołową nutą. W smaku ta słodowość kojarzy się z biszkoptowym ciastem, do tego sporo owocowych nut z wytrawnością, przez co piwo nie jest zbyt ciężkie. Całkiem smaczne, kojarzące się z Saisonem. 3,50/5,50 €.
Sympatyczny i gadatliwy piwowar powiedział nam, że sezonowo warzy również Waizenbock, Doppelbock i Ale. Obecnie nie rozlewa butelek na wynos, choć na barze widzieliśmy krachle 0,5 l z etykietami trzech pierwszych piw (puste). Jak wyjaśnił ma za mało piwa by to robić, wszystko sprzedaje się na miejscu.
Piwa podawane były kuflach firmowych, są też podkładki (bez proszenia dostaliśmy od piwowara świeże w prezencie) choć na każdym stole były również serwety.
Jadłospis nie jest długi ale zawiera klasyczne niemieckie dania. Przybyliśmy tu po godzinie 13, więc spróbowaliśmy tylko Ziegenkäse - pysznego, marynowanego w zalewie koziego sera z cebulką i papryką z domowym chlebem za 7,90 €.
Ze względu na godziny otwarcia: śr, czw, nd. 11:30-14, 17-22, pt, sob. 11:30-14, 17-23, planowaliśmy przyjechać przed 12, jednak upał 35°C spowodował perturbacje na sieci kolejowej. Nie było jednak problemu by przed zamknięciem przed 14 nalano nam kolejne piwa do spożycia na tarasie
. Co prawda parasole były złożone, ale na schodkach dach dawał trochę cienia. Szkło mieliśmy zostawić na parapecie okna i tak uczyniliśmy
.
Bardzo fajne miejsce, zapewne wieczorami jest to gwarno i miło piwkuje się nad potokiem na tarasie lub w altanie. Gdy się ktoś zmęczy, można zanocować w pokojach hotelowych. Piwa niestety pól na pół, ale może to tylko wyjątkowa wpadka piwowara
.
Fotki:
1. Dawniej młyn, obecnie browar, restauracja, hotel.
2. Warzelnia.
3. Leżakownia.
4. Pils.
5. Od lewej: Märzen, Weizen, Maibock.
Browar i restauracja mieszczą się 150 m od ścisłego centrum miejscowości, nad zasilanym wspomnianymi wcześniej źródłami potokiem Wilder Graben. Młyn funkcjonował tu do 1995 roku (co przypominają połówki kół wkomponowane w kamienne ogrodzenie), potem budynki oczekiwały lepszych czasów, które nastały w 2011 roku gdy nowi właściciele rozpoczęli remont, w 2015 uruchamiając również browar. Nad potokiem utworzono spory ogródek z altaną i dodatkowym barem w namiocie w kształcie beczki. Składane stoły i ławy pod parasolami są również na tarasie przed wejściem do restauracji.
Wnętrze przyjemne, dość tradycyjne w jasnożółto-seledynowych barwach ścian i bieli sufitu. Pod oknami długie ławy z miękkimi siedziskami przy mniejszych kwadratowych i większych prostokątnych stołach z litego drewna, z ich drugiej strony są krzesła z taką samą tapicerką. Na środku sali okrągłe stoły z jasnymi drewnianymi blatami. Nieduży (mogą zasiąść przy nim 4 osoby) drewniany bar od strony sali wypełniony jest płaskimi kamiennymi łubkami zapewne z miejscowego kamieniołomu. Rurowa miedziana kolumna ma 7 nalewaków. Oświetlenie zapewniają zwisające na długich kablach okrągłe lampy z błyszczącej blachy, oraz sufitowe reflektory.
Zaraz przy wejściu możemy podziwiać mieniącą się wypolerowaną miedzią warzelnię Kaspar Schulz o max wybiciu zaledwie 300 l, jednak jak powiedział nam pan piwowar zazwyczaj jest to 250 l. By zobaczyć resztę sprzętu wyszliśmy na zewnątrz i przez podwórze do garażu na poziomie -1. W wąskim pomieszczeniu znajduje się 5 tanków leżakowych po 600 l każdy, jeden tankofermentor z przeznaczeniem na pszenicę i 3 małe pękate zbiorniki na pojedyńcze warki piw specjalnych. Kadź otwartej fermentacji znajduje się w piwnicy obok. Cała reszta sprzętu jest również z Bambergu - czyli Kaspar Schulz.
Browar odwiedziliśmy 24.06.2026, tego dnia na kranach były 4 piwa:
- Pils 11,6°Blg. Słomkowo-żółte, mętne, piana poszarpana, dość szybko opada zostając plamami na szkle. Slaby aromat drożdżowo-owocowy. Nieciekawie w smaku, wodnistość, kwaskowa nuta, słabiutka goryczka, brak słodowości. Nieudane piwo. 3/5€ za 0,5/ 0,3 l.
- Weizen 12°. Złotej barwy, mętne, piana taka jak w Pilsie. Aromat owocowo-wytrawny, słodowość leciutka. W smaku dominuje mocno dojrzała żółta mirabelka z goryczkowym posmakiem, banan tylko w domyśle. W dalszym tle ciasteczkowa nuta. Piwo da się spokojnie wypić, ale w ciemno raczej nie powiedział bym, że to pszenica. 3/5 €.
- Märzen 12°. Barwa miedziana, lekkie zmętnienie, piana na 3 cm, dość równomierna. W zapachu czuć karmelową nutę ciemnego słodu. Jednak w smaku jej nie ma, pojawia się wytrawność ale słodowego ciała niewiele, jak na Märzen zbyt wodniste. Niezbyt udane piwo. 3/5 €.
- Maibock 14°. Złota barwa niewiele ciemniejsze niż Weizen, mocno mętne, piana nierównomierna. Aromat wyraźnie słodowy z jakąś ziołową nutą. W smaku ta słodowość kojarzy się z biszkoptowym ciastem, do tego sporo owocowych nut z wytrawnością, przez co piwo nie jest zbyt ciężkie. Całkiem smaczne, kojarzące się z Saisonem. 3,50/5,50 €.
Sympatyczny i gadatliwy piwowar powiedział nam, że sezonowo warzy również Waizenbock, Doppelbock i Ale. Obecnie nie rozlewa butelek na wynos, choć na barze widzieliśmy krachle 0,5 l z etykietami trzech pierwszych piw (puste). Jak wyjaśnił ma za mało piwa by to robić, wszystko sprzedaje się na miejscu.
Piwa podawane były kuflach firmowych, są też podkładki (bez proszenia dostaliśmy od piwowara świeże w prezencie) choć na każdym stole były również serwety.
Jadłospis nie jest długi ale zawiera klasyczne niemieckie dania. Przybyliśmy tu po godzinie 13, więc spróbowaliśmy tylko Ziegenkäse - pysznego, marynowanego w zalewie koziego sera z cebulką i papryką z domowym chlebem za 7,90 €.
Ze względu na godziny otwarcia: śr, czw, nd. 11:30-14, 17-22, pt, sob. 11:30-14, 17-23, planowaliśmy przyjechać przed 12, jednak upał 35°C spowodował perturbacje na sieci kolejowej. Nie było jednak problemu by przed zamknięciem przed 14 nalano nam kolejne piwa do spożycia na tarasie
. Co prawda parasole były złożone, ale na schodkach dach dawał trochę cienia. Szkło mieliśmy zostawić na parapecie okna i tak uczyniliśmy.Bardzo fajne miejsce, zapewne wieczorami jest to gwarno i miło piwkuje się nad potokiem na tarasie lub w altanie. Gdy się ktoś zmęczy, można zanocować w pokojach hotelowych. Piwa niestety pól na pół, ale może to tylko wyjątkowa wpadka piwowara
.Fotki:
1. Dawniej młyn, obecnie browar, restauracja, hotel.
2. Warzelnia.
3. Leżakownia.
4. Pils.
5. Od lewej: Märzen, Weizen, Maibock.