AleBrowar, Dortmunder

[Prusak]

Parametry zacne:
E: 13 wag.
A: 5,7% obj
Chmiele : Tettnanger, Tradition (chyba miało być Hallertau Tradition), Iunga
W zapachu z butelki rześkość, słodowość, mneralność, w dużo mniejszym udziale akcenty chmielowe.
Kolor jasnożołty, opalizujący, klarowność.
Piana początkowo wysoka, opada po 2 min. do obrączki, nieliczne ślady na szkle.
Wyscenie średnie do niskiego.
I znów niespecjalnie jest się do czego przyczepić jeśli chodzi o nawiązanie do stylu. Jest dortmudzka, miękkość, zaokrąglony smak słodowy, jest świeżość, rześkość. Może tylko, jak przy pozostałych piwach z tej linii AleBrowaru chmielenie ociupinkę sbyt wyraźne, ale nie prowadzi to do wrażenia jakiejś zbytniej wytrawności piwa.
Całkiem w porządku.

[Prusak]

Kolejne podejście.
Tym razem zaobserwowałem większą trwałość piany, być może to też kwestia temperatury,
Ładnie komponują się tu nuty i słodu i goryczki, jest też leciutko siarkowy klimat i nieco większa moc niż w klasycznych lagerach.
Właściwie można powiedzieć, że zachowane zostały wszystkie cechy stylu.
Kolejne udane piwo z tej serii AleBrowaru.