Browar z miejscowości Vendargues , na obrzeżach Montpellier, otwarty w 2024 r. Jednak jego historia jest dłuższa, bo jego właściciele wystartowali wcześniej z knajpką z małym browarem w Paryżu, który działa do dziś.
"NEIPA DDH", chmiele: Sabro, Talus, Dolcita, alk. 6,4%
Aromat - mix słodkich owoców tropikalnych, kokosa (ale nie na tyle ile sugeruje nazwa piwa), lekkiej żywiczności i nieznacznych cytrusów, nieco słodszy profil
Piana - średnia, niezbyt trwała, pod dłuższym czasie znika prawie całkowicie
Barwa - mętny sok cytrynowy
Wysycenie - umiarkowane, musujące
Smak - podobnie jak w aromacie, tropiki, kokos, znikome cytrusy (bez żywiczności), miękka, słodkawa słodowa baza (jest owies), goryczka minimalnie tylko w posmaku. Dłuższy finisz chmielowy.
Jedno z wielu bardzo podobnych New England. Łatwe w piciu. Biorąc pod uwagę aromat i smak, to ten kokos jednak zaznacza się wyraźniej i przynajmniej czymś się to piwo wyróżnia, co dobrze świadczy o browarze/piwowarze.
"NEIPA DDH", chmiele: Sabro, Talus, Dolcita, alk. 6,4%
Aromat - mix słodkich owoców tropikalnych, kokosa (ale nie na tyle ile sugeruje nazwa piwa), lekkiej żywiczności i nieznacznych cytrusów, nieco słodszy profil
Piana - średnia, niezbyt trwała, pod dłuższym czasie znika prawie całkowicie
Barwa - mętny sok cytrynowy
Wysycenie - umiarkowane, musujące
Smak - podobnie jak w aromacie, tropiki, kokos, znikome cytrusy (bez żywiczności), miękka, słodkawa słodowa baza (jest owies), goryczka minimalnie tylko w posmaku. Dłuższy finisz chmielowy.
Jedno z wielu bardzo podobnych New England. Łatwe w piciu. Biorąc pod uwagę aromat i smak, to ten kokos jednak zaznacza się wyraźniej i przynajmniej czymś się to piwo wyróżnia, co dobrze świadczy o browarze/piwowarze.