Carlow, O’Hara’s Double IPA

[Cooper]

Kolejna sezonówka z tego największego irlandzkiego rzemieślnika.
Podobno smaku piwa nie ocenia się przed jego spróbowaniem. Bardzo zielona i „nachmielona” etykieta oraz owe double w nazwie zasugerowały mi mocne walnięcie goryczy. Nie chcąc jednak dawać osądów zbyt wcześnie zanurkowałem jęzorem w toń piwa i wypłynęły takie oto wnioski:

PIANA: pożądna, puszysta niczym na maminej szarlotce i w podobnym lekko kremowym kolorze. Gęsta i długo utrzymująca się na powierzchni piwa a póżniej na szklance.
NAGAZOWANIE: mimo pożądnej piany raczej nieduże. Bezpośrednio po nalaniu bąble robią trochę zamieszania a później znikają „po angielsku”.
KOLOR: może nie bursztyn ale jednak ciemniejsze złoto. Na pewno nie lagerowy odcień siusków. Klarowny.
SMAK: no i tu właściwe odczucia jęzora. Chmielowego nokautu nie było choć może został on osłabiony przez dosyć sporą słodycz piwa. Wydaje mi się iż to dobre połączenie. Próbowałem tradycyjnie dla podniesienia stopnia mądrości i fachowości moich opisów wyczytać coś z kontry jednak spory natłok kilku wersji językowych (eksport na wiele rynków zagranicznych) spowodował iż browar nie wrzucił żadnych informacji wykraczających poza standardowy opis jak na większości piw.
Alkohol spory bo 7,5 %.
OPAKOWANIE: w sumie ładna i opisana już na początku postu etka. Mimo że jest to w praktyce jedyny irlandzki browar rzemieślniczy mający własne kapsle to jednak używa ich jedynie na piwa ze stałej oferty a to piwo będące piwem sezonowym potraktowano je kapslem bez nadruku.

[KarlPopper]

Kolor ciemnej słomki, idealne na IIPA [5]
Piana średnio pęcherzykowa, dosyć długo utrzymująca się [4.5]
Aromat: chmielowy, jakieś resztki cytrusowego sie ostały (na butelce nadruk BB 28.04.15 ale za wiele wyczuwalnych cytrusów nie było) [3.5]
Smak: IBU niby tylko 60 ale goryczkę czuć, zbalansowana jest ona przez słodki słód, balans ten podoba mi się dużo abrdziej niz np. w Brackim IIPA, przy tym 7,5% alk. nut alkoholowych w ogólę nie czuć, ale też smakuje to bardziej jak mocniejsze (amerykańska lub z brewdoga) IPA a nie do końca IIPA. Być może w stronę tego drugiego stylu wskazuje słodycz wynikająca z większego ekstraktu. Pijalność bardzo wysoka, pozostaje jednak brak eksplozji cytrusów i chmielu, którego się spodziewałem po IIPA. No i jak na podwójne IPA to IBU dużo za mało. Pije się niemniej przyjemnie, jakieś delikatne nuty cytrusów (może pomarańczy) wyczuwalne [4]
Wysycenie: odpowiednie dla stylu [5]
Etykieta: Ciekawy rysunek, ale nie wzbudziła we mnie jakiegoś zachwytu. [4]
Ogólnie dobre piwo ale np. Imperium Atakuje nie pobija. Wypite 5 stycznia 2014.

[Pancernik]

Ostatnie z piw onegdaj przylecianych przez małżonkę z zielonej wyspy. Piwo jest złotobursztynowe, lekko mętne.
Na oko (krótkie-szybkie) piana ładna, biała, bardzo drobna i wysoka, ale trzeba patrzeć szybko...
Pachnie intensywnie chmielem, ziołami, ale z wyrównującym tłem słodowym, takim nawet w kierunku karmelu.
W smaku również konkretna goryczka chmielowa, ale nie brutalna, są ślady słodowo-owocowe.
Gazu niewiele, opakowanie - jak na obrazku, tym razem na ecie (inaczej, niż na pozostałych piwa Carlow'a) motyw szyszek chmielowych, goły kapsel.
Może nasi rewolucjoniści od piw amerykańsko-jałowcowo-aptecznych spróbowaliby, że można zrobić DIPA, po którego wypiciu język nie jest kawałkiem drewna, pocieranym wcześniej pumeksem...?

[coder]

Carlow, O'Hara's Double IPA

Alk 7.5%

Aromat: na początek uderzenie alkoholu, w stylu burbon, potem karmelowo-chmielowy

Piana: niska, dość gęsta, mało trwała

Barwa: herbaty, opalizujące

Smak: słodowo-słodki, dosć mocno karmelowy z solidnym nachmieleniem

Goryczka: wysoka, dość długa

Odczucie w ustach: pełne, klejące

Ogólne wrażenie: Chybiony efekt, piwo zbyt słodkie i karmelowe, goryczka wysoka, ale ginie w słodyczy, piwo o niskiej pijalności, bardziej Barley Wine do powolnego sączenia niż IPA

[xcvxc]

Kolor: Bursztynowy, opalizujący, mocno zmętniony. [3,5]
Piana: Szybko opada pozostawiając cienką obrączkę. Możliwe ze wzgledu na wysoką zawartość alkoholu. [3]
Zapach: Słodowy, owocowy, wyczuwalne aromaty beczki drewnianej. Czuć słodkie owoce i niestety mocny aromat alkoholu. Po ogrzaniu czuć aromaty jabłkowe. [3]
Smak: Słodki jakby likier, owoce schodzą na dalszy plan, bo na pierwszy wychodzi alkohol. Piwo ciężkie w odbiorze, męczące. [2,5]
Wysycenie: Wysokie, co zwiększa ciężkość piwa. [3]
Opakowanie: Ładne etykiety, szkoda, że nie ma wymienionych danych szczegółowych. [4]
Uwagi: Niestety, to piwo, to nie moja bajka, ciężkie, alkoholowe męczące. Do IIPA z Pinty , czy AleBrowaru nie ma podejścia.

[darekd]

Alk. nadal 7,5%, Ekstr. 19,5%, IBU 44

Aromat - słodowo chmielowy. Nuty słodowe słodsze (ciasto, trochę karmel), owoce z cytrusami
Piana - wysoka, zwarta, trwalsza, długi kożuszek
Barwa - ciemniejszy bursztyn, nie za ciemna herbata, zamglona
Wysycenie - średnie, musujące
Smak - cięższa i słodsza słodowa baza z nasączonym bardzo delikatnie alkoholem biszkoptem i karmelem. Dość wyraźne owoce z cytrusami na czele są jednak na drugim planie. Goryczka dość wyraźna, szczególnie jak na prawie dwudziestkę. Na finiszu trochę korzenności od chmielu i rozgrzewania od alkoholu
Treściwość - zdecydowanie wysoka

Oldskul - tu nie ma być lekko, rześko i wytawnie,, ale ciężko i solidnie, nawet choćby było nieco topornie. Ta słodowość jest tu ciężka, nieco syropowa, ale na aktualny mróz wcale to nie przeszkadza.
Przyzwoite.