Przy piwie o górach

[Pancernik]

Trochę mi łyso, że jestem tutaj ostatnim Chomikaninem... .
Ale co tam - melduję zakończenie zdobywania szczytów i przełęczy, zaliczanych do Turystycznej Korony Tatr. Wszystkich na liście jest 60, od Nosala po Rysy.
W ubiegłym tygodniu dołożyłem ostatnie pięć: Czerwoną Ławkę, Lodową Przełęcz, Rakuską Czubę, Jagnięcy Szczyt i - świętą górę Słowaków - Krywań.
W temacie piwnym - do niedawna w Tatrzańskiej Łomnicy był jakiś browarek, ale padł, a knajpka o pięknej nazwie "Beer Point" była nieczynna z powodów technicznych.

[Pancernik]

I znowu ja.
Minął kolejny tydzień łazęgi po Tatrach, znowu słowackich, tym razem zdecydowanie Wysokich.
Systematyczna kontynuacja "odhaczania" celów do zdobycia Turystycznej Korony Tatr trwa. I trwa mać!!!
W tym roku do rozkładu mogę dopisać Osterwę (oficjalnie Przełęcz pod Osterwą ), Małą Wysoką, Rohatkę, Bystrą Ławkę, Skrajne Solisko, Koprowy i Sławkowski Szczyt.
W tzw. międzyczasie zwiedziłem Zamek Spiski, Dobszyńską Jaskinię Lodową, Zamek Lubowelski, Nową Wieś Spiską oraz Lewoczę - śliczny rynek i kościół św. Jakuba.
Z okołopiwnych ciekawostek - w Sliezskym Domu można kupić butelkowe piwo Gerlach, a w Zbojnickiej Chate - piwo Zbojnik (z kija only).

[Pancernik]

A gdzie druga, "bardziej widokowa" część trasy?
Nohavica, Plačlivé, Ostrý Roháč, Wołowiec, Rakoń.
Po takiej trasie zwykły Bażant w Ťatliakovej chacie smakuje jak jakiś rarytas.
Trasa pętli.

Druga część "została przeszła" w latach minionych .
Ponieważ wszędzie dojeżdżałem autem, w schronach brałem "zestaw tatrzański": zupa (najczęściej kapustova), duża Kofola i małe piwo. Faktycznie, w Tatliakovej był Bażant, baaaardzo pijalny .

[MarcinKa]

...
W piątek zaplanowałem "dzień konia" i poszedłem po kolei na: Predni Salatin, Brestovou, Salatin, Spalenou, Pachole, Banikov, Hrubou Kope, Tri Kopy i na dół, z powrotem pod Spalenou.
...

A gdzie druga, "bardziej widokowa" część trasy?
Nohavica, Plačlivé, Ostrý Roháč, Wołowiec, Rakoń.
Po takiej trasie zwykły Bażant w Ťatliakovej chacie smakuje jak jakiś rarytas.
Trasa pętli.

[Pancernik]

No dobra, dziewczęta i chłopcy.
Muszę podbijać wątek, bo Wam coś się nie chce...
Miniony tydzień łaziłem po słowackich Tatrach. Miało być po Zachodnich, ale w poniedziałek lało, więc zahaczyłem (żeby nie gnuśnieć) o Niskie i wszedłem na Chopok.
Od wtorku było już ładnie, więc z żelazną konsekwencją realizowałem swój plan, włażąc i złażąc z kolejnych szczytów, zaliczanych do Turystycznej Korony Tatr.
We wtorek zdobyłem Sivy Vrch, we środę Baranec i Smreka. W czwartek wybrałem dzień odpoczynku i zwiedziłem Jaskyne Brestovskou (zdecydowanie polecam!) i Demanovskou Jaskyne Svobody.
W piątek zaplanowałem "dzień konia" i poszedłem po kolei na: Predni Salatin, Brestovou, Salatin, Spalenou, Pachole, Banikov, Hrubou Kope, Tri Kopy i na dół, z powrotem pod Spalenou.
Sobota, dzień ostatni, weekend, więc znacząco więcej ludzi na szlakach, to moja rozgrywka z Bystrou, najwyższym szczytem Tatr Zachodnich. Dwa razy już "prawie" na niej byłe, tym razem byłem naprawdę. Ostatnia godzina zejścia to wrażenie, że zakończenia wszystkich receptorów nerwowych przemieściły mi się w podeszwy stóp...
Do kompletu dodam, że wczoraj odcinek ok. 50 km zakopianką przejechałem samochodem w niecałe trzy godziny .

[Pancernik]

Pierwszy szczyt Korony Ziemi, dla dystyngowanych panów z piwnym brzuszkiem już zaliczony

Zgadza się. Wszyscy, jak jeden mąż (i jedna żona) z mojej wyjazdowej paczki uznali, że teraz już z górki - Himalaje mamy zaliczone .

[Gringo]

Pierwszy szczyt Korony Ziemi, dla dystyngowanych panów z piwnym brzuszkiem już zaliczony

[Pancernik]

Do "małej korony Ziemi" doszła mi Doi Inthanon.
To oficjalnie najwyższa góra Tajlandii, ma 2565 m npm, wejście na szczyt z parkingu zajmuje jakieś 12 minut .

...żeby nie było, dodam, że pasmo Tanen Taunggyi, do którego Doi Inthanon należy, jest uważane za krańcowe, najbardziej na wschód położone pasmo Hi-ma-la-jów!

[Pancernik]

Do "małej korony Ziemi" doszła mi Doi Inthanon.
To oficjalnie najwyższa góra Tajlandii, ma 2565 m npm, wejście na szczyt z parkingu zajmuje jakieś 12 minut .

[Pancernik]

...odpowiedniego sprzętu i doświadczenia też jeszcze nie mam, pasuje się trochę dokształcić w zabezpieczaniu.

Wszystkie omawiane przejścia posiadają zabezpieczenia w postaci pewnego chwytu dłońmi na łańcuchach/klamrach.
O innych mi nie wiadomo, niektórzy dla komfortu psychicznego zakładają kaski, rzadko spotyka się kogoś w uprzęży.

[Katy86]

Nie nadanżasz .
Już tłumaczę i objaśniam więc.
Orla NIE JEST spacerowym szlakiem, którym dla wielu jest szlak na Giewont (może oprócz legendarnych i groźnych łańcuchów...).

Przepraszam, źle zrozumiałam
Na Giewont łatwo wyjść, to fakt. Ale sam szczyt nie jest dobrze zabezpieczony. Zawsze mnie ciarki przechodzą, jak widzę te skaczące dzieci i przysłowiowych panów w klapkach

[Katy86]

Mnie się marzy kiedyś przejść. Jak dotąd udaje mi się zaliczać tylko poszczególne granie, tuptając różnymi szlakami. No ale, odpowiedniego sprzętu i doświadczenia też jeszcze nie mam, pasuje się trochę dokształcić w zabezpieczaniu.

[iron]

A, jeszcze mi się przypomniało...
Nazywanie Grani Rohaczy "słowacką Orlą Percią" jest trochę nieporozumieniem.
To nie jest łatwy, spacerowy szlak, jak na Giewont , ale - jak mawiają Eskimosi - toute proportion gardée...

Na Orlej nie byłem i już raczej nie będę.., Na Rohaczach byłem.

Porównując zdjęcia i filmy z Orlej z tym co pamiętam z Rohaczy to rzeczywiście nie ma co porównywać - na Rohaczach są ze dwa trudniejsze momenty i to bardziej ze wzgledu na ekspozycję niż trudności techniczne - wejscie po łańcuchu na grań (zatory ale mozna ominąć wchodząc po ścianie) i przejście przez wierzchołek połączony z zejściem w kominku..

To już prędzej do Orlej bym porównał Czerwoną Ławkę - tyle że to relatywnie
krótki szlak...

[Pancernik]

Od kiedy Orla jest spacerowym szlakiem?

Nie nadanżasz .
Już tłumaczę i objaśniam więc.
Orla NIE JEST spacerowym szlakiem, którym dla wielu jest szlak na Giewont (może oprócz legendarnych i groźnych łańcuchów...).

[Katy86]

A, jeszcze mi się przypomniało...
Nazywanie Grani Rohaczy "słowacką Orlą Percią" jest trochę nieporozumieniem.
To nie jest łatwy, spacerowy szlak, jak na Giewont , ale - jak mawiają Eskimosi - toute proportion gardée...

Od kiedy Orla jest spacerowym szlakiem?